Ανδρέας Παπανδρέου : Ο νέος πτωχευτικός νόμος δεν δίνει καμία δεύτερη ευκαιρία στους δανειολήπτες !!!!!
Written by 965 Newsroom on 25 Οκτωβρίου 2020
Ο πρώην πρόεδρος του ΟΛΝΕ Ανδρέας Παπανδρέου αναφέρει σε ανάρτηση του στο Facebook: “Ο νέος πτωχευτικός νόμος δεν δίνει καμία δεύτερη ευκαιρία στους δανειολήπτες. Δίνει μόνο μια μεγάλη ευκαιρία στις ανακεφαλαιοποιημένες Τράπεζες, τα Funds που έχουν αγοράσει τα δάνεια των Τραπεζών και τις Εταιρείες Διαχείρισης Ακίνητης Περιουσίας των Τραπεζών να κερδίσουν εκ νέου από μία βίαιη αναδιανομή πλούτου και ακίνητης περιουσίας.
![](https://eviachannel.gr/wp-content/uploads/2020/10/παπανδρεου-1-e1603641158799-188x300.jpg)
Τι βαπτίζει η κυβέρνηση δεύτερη ευκαιρία για τον δανειολήπτη;
Ως δεύτερη ευκαιρία για τους Μητσοτάκη-Σταϊκούρα νοείται: η πτώχευση των φυσικών προσώπων με τη ρευστοποίηση του συνόλου των περιουσιακών τους στοιχείων, η μηδαμινή δεσμευτικότητα για τα πιστωτικά ιδρύματα, καθώς οι τράπεζες δεν υποχρεούνται καν να απαντήσουν σε όποια αίτηση συμβιβασμού καταθέσει ο δανειολήπτης, να παραδώσουν οι δανειολήπτες την κατοικία τους με τη βούληση του 30% των πιστωτών τους, να διαχειρίζεται το κατασχεμένο σπίτι σου ιδιωτικός φορέας που πιθανά θα ασκεί και δημόσια στεγαστική πολιτική, η κατάργηση της προστασίας της Α’ κατοικίας.
Για τα ευάλωτα νοικοκυριά προβλέπεται η δυνατότητα από ιδιοκτήτες να γίνουν ενοικιαστές στο σπίτι τους, καταβάλλοντας μηνιαίο μίσθωμα για 12 έτη. Αν καθυστερήσουν μάλιστα, να καταβάλλουν έως και τρία μηνιαία μισθώματα θα απειλούνται με έξωση.
Με λίγα λόγια, μέσω της νομοθέτησης του νέου πτωχευτικού νόμου, η κυβέρνηση επιδιώκει την ταχεία εκκαθάριση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της έννοιας της ιδιοκτησίας α’ κατοικίας για τους πολίτες. Καθώς το 90% των ελληνικών επιχειρήσεων είναι μικρές και μεσαίες και ένα σημαντικό μέρος αυτών έχουν δανειακές συμβάσεις.
Το θέμα ελληνική οικονομία – δραστηριότητα – τραπεζική λειτουργία, είναι πάρα πολύ σοβαρό. Μετά την ψήφιση του Νομοσχεδίου “Δεύτερη ευκαιρία” θα μπει θηλιά στο λαιμό σημαντικού μέρους του ενεργού έως σήμερα οικονομικά πληθυσμού.
Με ποια μέριμνα θα ενεργοποιηθούν ξανά επιχειρηματικά ή έστω εργασιακά όλοι αυτοί οι ενδεχομένως καποιοι χιλιάδες επαγγελματίες που θα χάσουν τις επιχειρήσεις τους και τις περιουσίες τους;
Πώς θα επιβιώσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι κάποιας ηλικίας οι οποίοι μπορεί να μην διαθέτουν τα απαραίτητα εφόδια και εργαλεία να μπουν σε μια αγορά εργασίας που θυμίζει ζούγκλα ακόμη και για τους νέους ανέργους;
Εκτός και πέρα από την υγειονομική κρίση, η ελληνική οικονομία και κοινωνία έχει σοβαρότατες αδυναμίες και θα βρεθεί πάλι μπροστά σε μια νέα ανθρωπιστική κρίση”